http://safar-online.com/

فیس بوک

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

این سرا که دارای طرح و نقشه ای دایره ای (هشت گوش) است، توسط میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک احداث شده است.

سر در ورودی سرای مشیر، دارای دو طبقه کاشی کاری شده است که چند لچکی نیز در آن قرار دارد. در بالای آن نیز، به جهت نورگیری حجره های طبقه دوم سرا، پنجره ای مشبک از آجر قرار گرفته است.

رخ بام نیز از قطعات سنگ یکپارچه تهیه شده است. در دو طرف نمای سردر ورودی، دو اسپره کاشی کاری شده وجود دارد و بالاتر از آن، مقرنس هایی از کاشی قرار گرفته است.

در زیر آن کتیبه ای کاشی کاری شده با زمینه لاجوردی و خط نستعلیق عبارت سرای گلشن بنای مرحمت پناه حاجی میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک شیرازی را نشان می دهد. در پایین کتیبه، دو سنگ مرمری قرار گرفته که بر روی آنها در سه سطر عبارتی در بیان اهداف تأسیس سرا، حجاری شده است و در پایان نیز تاریخ ۱۲۸۲ ه.ق قید شده است. در دو طرف این دو سنگ، دو حاشیه کاشی کاری مزین به شاخ و گل و برگ، قرار گرفته است.

دو پله از دو تخته سنگ یک پارچه، در ورودی این سرا به سوی دالان ورودی قرار دارد. در عرق چین سقف دالان ورودی ترنج هایی بر وری قطعات کاشی کاری وجود دارد. سرای مشیر دارای دو طبقه است که کف پوش طبقه اول از قلوه سنگ و طبقه دوم سنگ و آجر است. در هر طبقه حجره هایی وجود دارد و در جلو حجره ها، ایوانی قرار گرفته است. حجره های طبقه دوم یکتو هستند و مرزهای لچکی های آن کاشی کاری شده است.

مدخل ورودی سرا، کاسه پوش بزرگی است که به یک شاه تویزه تکیه کرده است.

حجره های طبقه یا اشکوب اول، تودرتو می باشد و به وسیله راهرویی به حیاط متصل می شوند. این حجره ها دارای درهای چوبی منبت و مشبکی هستند که از چوب ساج ساخته شده اند.

سه رشته پلکان در سه ضلع مختلف طبقه اول را به طبقه دوم متصل می کند. طبقه یا اشکوب دوم در لبه ایوان دارای فخرمدین است.

این بنا خود به شکل هشت ضلعی است که اتاق ها در هشت ضلع آن قرار گرفته است.  در وسط حیاط نیز حوض بزرگ هشت ضلعی ای قرار دارد که لبه و پاشویه آن از سنگ های مختلف یکپارچه ساخته شده است و در آن سه فواره وجود دارد. در چهار طرف این حوض، باغچه هایی قرار گرفته است و در آن درخت  نارنج پرورش یافته است.

کف پوش سرای مشیر، قطعات کوچک سنگ است. در ضلع شمالی این سرا، در فضای بسته هشت ضلعی، ساختمان هایی قرار گرفته که دارای سقف مرتفعی است که کاشی کاری و مقرنس کاری شده است. در وسط گنبد آن نیز، بادگیری وجود دارد که در دهانه آن اشعاری مشتمل بر نام چهارده امام، با خط نستعلیق بر روی کاشی نگاشته شده است. این ساختمان مدتی در اختیار سازمان جلب سیاحان فارس قرار گرفت. آنها نیز در این محل قهوه خانه ای به سبک قهوه خانه های قدیمی احداث نمودند که هم اینک از آن اثری نیست.

در ضلع جنوبی حیاط نیز تالار و اتاق هایی در بخش های بالا و پایین قرار دارد.

در ضلع شرقی و غربی حیاط، مغازه ها و راهروهایی وجود دارد که در مغازه ها همگی ارسی های چوبی است که با شیشه های رنگی تزیین شده است.

معماری این بنا، برگرفته از معماری کاروانسراهای صفوی است.

در زمان پهلوی به دستور فرح دیبا، کاشی های ریخته و درک های فرسوده و شکسته این بنا مرمت شد. این بنا با رنگ زرد و طرح های گلدانی معرف سبک اختلاط است که در زمان قاجاریه رایج شده بود. سازمان میراث فرهنگی، این بنا را در سال ۱۳۴۷ ه.ش . با شماره ۴۲۴ به ثبت تاریخی رسانید.

View Full Album

منبع : دیدنی های شیراز

Note: There is a print link embedded within this post, please visit this post to print it.

مطالب مرتبط ...

• بازار وکیل شیراز
• حمام وکیل شیراز

سال ساخت : ۷۰۰ هجری قمری

سبک (دوره): آذری

محل دقیق : شاهرود-بسطام

توضیحات:

برج کاشانه بسطام برج بلند و زیبایی در جنوب بسطام و جنوب خاوری مسجد جامع بسطام است.

ارتفاع این برج از درون ۲۴ متر و از بیرون نزدیک به ۲۰ متر است. شکل خارجی آن چند ضلعی منتظم سی ضلعی است. در بالای برج دو حاشیه از آجرها بزرگ وجود دارد که بر روی آن مطالبی نوشته شده است. در ضلع جنوب غربی این برج روی یک آجر کلمه بسم الله الرحمن الرحیم با خط ثلث بسیار زیبایی خوانده می‌شود. سقف برج به گذشت زمان فرو ریخته بوده که در دوره‌های بعد به تعمیر آن اقدام شده است.

از تاریخ بنای این برج آگاهی درستی در دست نیست. اهالی بسطام گویند که این برج آتشکده زردشتیان قبل از اسلام بوده است. برخی از شرق‌شناسان از جمله آندره گدار بر این گمان است که این بنا از آثار غازان‌خان مغول است و نام اصلی آن غازانه بوده که به مرور زمان و بدون توجه به اصل آن کاشانه نایده شده است.

درب ورودی کاشانه از داخل مسجد جامع و مجاور محراب مسجد می باشد. قبل از ورود به کاشانه دالان کوچکی هست که سه طرف آن گچبری شده و در اطراف و سردر آیت الکرسی منقوش می باشد. گمان میرود که این برج بسیار کهن می باشد و ساخت ان به پیش از ورود اسلام به این منطقه باز می گردد. البته برخی از مستشرقین بر این عقیده اند که این برج از آثار غازان خان مغول است و اسم اصلی آن غازانه بوده و به مرور زمان و بدون توجه به اصل آن کاشانه نامیده شده است.

جنوب شرقی مسجد جامع بسطام برخی به سبک آرامگاه‌های دوران مغول قرار دارد. شکل خارجی این برج به صورت کثیر الاضلاع سی ضلعی بوده و در ورودی آن در داخل مسجد و مجاور محراب مسجد قرار گرفته است.

براساس کتیبه سر در ورودی تاریخ بنای برج به سال ۷۰۰ هجری قمری باقی مانده است . در اطراف وسر درب دالان کوچکی که شبستان مسجد را به درب ورودی متصل می سازدآیت الکرسی وحدیثی از پیامبر(ص)گچبری شده است .فضای داخلی برج ده ضلعی است که برآنها طاقنماهای تزئینی کم عمقی کار شده است .درقسمت بالای برج بر دو حاشیه ازآجرهای بزرگ نوشته ای به خط کوفی دیده می شود که در آن نام اولجایتو وسال ۷۲۳ – ه . ق ثبت شده است .

در زیر برج سردابه بزرگی وجود دارد که به وسیله روزنه مستطیل وسط برج بدان داخل می شوند .گنبد داخلی بنا به صورت کروی وشامل آجر چینی ظریفی است .ارتفاع برج تقریبا ۲۰ متر ونمای خارجی آن ،لبه دار وسی ترک است وهر ترک آن به شکل قائم الزاویه می باشد وتا زیر گنبد ادامه پیدا می کند.

یکی دیگر از شاهکار های دوره ی ایلخانی برج کاشانه است که در کنار مسجد جامع بسطام واقع شده این برج دومین برج سفالی ایران از نظر اهمیت بعد از میل گنبد می باشد ارتفاع برج از بیرون ۲۰ متر و از داخل ۲۴ متر است در کاوش های اخیر درون برج سردابی ۴ متری کشف شد که این دلیل ارتفاع بیشتر برج از داخل می باشد این برج یک بنای ۶۰ وجهی است که گویا در ان زمان بعنوان به عنوان تقویمی خاص به کار می رفته و دلیل ساختار ۶۰ وجهی آن رواج سیستم اعداد ۶۰ ۶۰ تی یونانی در آن زمان در ایران می باشد . این برج به دستور غازان خان بنا شده و به همین دلیل به ان برج غازانه گفته میشده و به علت تلفظ مشکل آن به مرور زومان به کاشانه بدل شده در زمان زردشت در محل برج آتشکده ای وجود داشته که بعد از حمله اعراب به بسطام آتشکده تخریب می شود و به جای آن مسجد جامع ساخته می شود .

تصاویر :

View Full Album

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

سال ساخت : اواخر دوره قاجاریه

سبک (دوره): اصفهانی

محل دقیق : مشهد

توضیحات:

خانه ملک نمونه ای از معماری اواخر دوره قاجاریه و اوایل پهلوی اول است که در سال ۷۹ به همت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی خریداری و در سال ۸۲ به عنوان مرکز آفرینش و پژوهش های هنرهای سنتی سازمان به بهره برداری رسید .

خانه ملک مشهد سکونتگاه خانوادگی حاج حسین ملک در خیابان امام خمینی مشهد واقع شده و یکی از نمونه خانه های زیبای بر جای مانده از دوران انتقال معماری در اواخر عصر قاجاری محسوب می شود، بنای مزبور در گذشته بسیار وسعیتر بوده اما اکنون تنها بخش بیرونی آن برجای مانده که شامل دو طبقه است، طبقه بالایی دارای سقف مشبک و منبت کاری شده چوبی و شومینه گچ بری زیبایی است، خانه ملک امروزه مرکز آفرینش و پژوهش هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خراسان رضوی است../

تنها نمونه حمام تاریخی خصوصی مشهد در محوطه حیاط و باغ خانه ملک در زیر تلی از خاک مدفون بود که با حفر گمانه های باستان شناسی کشف شد. مساحت تقریبی این حمام حدود ۱۲۷ متر در زیرزمین با معماری خاص اسلامی است که دارای قسمت های میان در، گرمخانه، سرویس بهداشتی، نمازخانه، آتش دان و محل انبار چوب و مواد سوختنی است. خانه ملک از لحاظ معماری تلفیقی از معماری سنتی و اروپایی است به طوریکه نماسازی ها بر اساس معماری سنتی و پلانهای اجرا شده بر اساس معماری اروپایی است. فضای کنونی خانه ملک تنها نیمی از بنای اصلی خانه و قسمت بیرونی و رسمی خانه را تشکیل می دهد و نیم دیگر که قبل از سال ۱۳۷۰ تخریب شده قسمت اندرونی و حریم شخصی زندگی حاج حسین ملک بوده است.

تصاویر :

View Full Album

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

گنبد نیلوفری شاه چراغ به سبک بسیار زیبایی کاشی کاری شده و از دور پیداست. این آرامگاه در نزد شیرازی ها دارای شکوه و قداست خاصی است و به همین مناسبت همیشه زیارتگاه مؤمنین و مؤمنات بوده است.

درون حرم را با به کار بردن آینه های ریز رنگین، به سبکی هنرمندانه، آینه کاری کرده و انواع خط های زیبای فارسی و عربی، تزیین کننده نمای اطراف آینه ها و کاشی ها است.

بنای حرم، مشتمل بر ایوانی در جلو و حرمی گسترده در پشت ایوان است که در چهار جانب حرم، چهار شاه نشین قرار گرفته و مسجدی نیز در پشت حرم (سمت غرب) ساخته شده است. ضریح مطهر در شاه نشین زیر گنبد قرار دارد و از نقره ساخته شده است.

حیاط شاه چراغ دارای دو در اصلی ورودی است که در سمت جنوب و شمال حرم از زیر دو سر در بزرگ کاشی کاری شده گذشته و وارد حیاط وسیع حرم می شویم. در میان حیاط، حوض بزرگ فواره داری ساخته شده و در اطراف حوض درختکاری شده است. حرم مطهر شاهچراغ در سمت غرب حیاط و حرم سید میر محمد(ع)- برادر شاه چراغ – در سمت شمال شرقی حیاط قرار دارد.

غیر از دو در اصلی، دو در فرعی دیگر نیز وجود دارد که یکی به بازار حاجی و دیگر به مسجد جامع عتیق می رود درگاه مانندی نیز از ضلع شمال حیاط وارد بازار شاه چراغ می شود.

در دور تا دور حیاط، اتاق هایی دو طبقه ساخته شده که در پیشانی و جرزهای جلو آنها کاشی کاری شده است. ستون های آهنی ایوان حرم به وسیله چوب های نفیس پوشش داده شده و در سقف مسطح آن نیز چوب منبت کاری شده به کار رفته است. امکانات وسیعی مثل پاسگاه انتظامی، دفتر پست و مخابرات، کتابخانه و موزه در این حیاط وسیع برای رفاه مردم ایجاد شده است.

ویژگی های شخصیت احمد(ع):

حضرت احمد (ع) در نزد پدرش امام موسی کاظم(ع)، از جایگاه و احترام ویژه ای برخوردار بوده است. نوشته اند که حضرت احمد، مردی کریم، جلیل القدر، بزرگوار و پارسا بود. حضرت امام موسی کاظم (ع) به دلیل علاقه ای که به حضرت احمد (ع) داشت، ملکی به نام یسیره را به او هدیه کرد، ملکی که بعدها حضرت احمد (ع) آن را فروخت و به وسیله آن هزار اسیر را آزاد کرد.

پیشنهاد شیعیان برای امامت حضرت احمد بعد از امام موسی کاظم (ع)

اعتبار و جایگاه احمد(ع) در بین فرزندان امام موسی (ع) تا اندازه ای بود که پس از شهادت امام موسی کاظم (ع)، گروهی از مردم به حمایت از امامت احمد (ع) برخاستند و فرقه ای به نام امامیه را پدید آوردند.

شهادت احمدبن موسی(ع)

بنا به دستور قتلغ، سربازان وی به پناهگاه حضرت احمدبن موسی(ع) حمله ور شدند آن حضرت، شجاعانه در برابر سربازان به دفاع از خود پرداخت. دشمنان که از پس او برنمی آمدند، دیوار پشتی مخفی گاه حضرت را خراب کرده و به درون خانه او نفوذ کردند و از پشت سر با شمشیر، فرق مبارک آن حضرت را شکافتند و سپس خانه را بر بدن مطهر او ویران کردند، این واقعه در تاریخ ۱۷ رجب رخ داده است.

پیدایش قبر احمدبن موسی(ع)

تاریخ نویسان، زمان پیدایش قبر حضرت احمد را یکسان ننوشته اند. گروهی آن را در زمان امیر عضدالدوله دیلمی (۳۷۳-۳۳۸) و گروهی دیگر، در زمان امیر مقرب الدین مسعودبن بدر (متوفی به سال ۶۶۵ ه.ق) نوشته اند.

تاریخچه آرامگاه احمدبن موسی(ع)

در سال ۷۴۵ (ه.ق) مادر شاه شیخ ابواسحاق اینجو پادشاه فارس، ملکه تاشی خاتون اقدامات نیکویی بر بارگاه آن حضرت انجام داد. این بانوی نیکوکار، اقدام به بهسازی بارگاه کرد و در عرض ۵ سال از سال ۷۴۵ تا ۷۵۰ (ه.ق) آرامگاهی وسیع و گنبدی بلند بر آن ساخت. همچنین در جنب آرامگاه، مدرسه ای وسیع بنا کرد. او همچنین تعداد زیادی از مغازه های بازار نزدیک حرم و ملک میمند فارس را وقف بر این آستان مقدس کرد.

ابن بطوطه جهانگرد مراکشی که در سال ۷۴۸ (ه.ق) برای بار دوم به شیراز سفر کرده، در سفرنامه خود درباره اقدامات ملکه تاشی خاتون و توصیف آرامگاه، چنین نوشته است:

این آرامگاه در نظر شیرازی ها احترام تمام دارد و مردم برای تبرک و توسل به زیارتش می روند. تاشی خاتون، مادر شاه ابواسحاق، در جوار این بقعه بزرگ، مدرسه و زاویه ای ساخته است که در آن به اطعام مسافران می پردازند و عده ای از قاریان پیوسته بر سر تربت امام زاده، قرآن می خوانند شب های دوشنبه، خاتون به زیارت آرامگاه می آید و در آن شب قضات و فقها و سادات شیراز نیز حاضر می شوند. این جمعیت در بقعه جمه می شوند و با آهنگ خوش به قرائت قرآن مشغول می شوند. خوراک و میوه به مردم داده م یشود و پس از صرف طعام، واعظ، بالای منبر می رود و تمام این کارها در بین نماز عصر و شام انجام می گیرد.

خاتون در غرفه مشبکی که مشرف به مسجد است، می نشیند. در آخر هم (به احترام این بقعه) همانند سرای پادشاهان طبل و شیپور و بوق می نوازند.

در سال ۹۱۲ (ه.ق) به دستور شاه اسماعیل صفوی، بهسازی گسترده ای بر آرامگاه انجام گرفت. ۸۵ سال بعد بر اثر زلزله سال ۹۹۷ (ه.ق)، نیمی از گنبد آرامگاه ویران شد که دوباره در سال های بعد بازسازی گردید.

در سال ۱۱۴۲ (ه.ق) نادرشاه افشار بهسازی گسترده ای بر این آرامگاه انجام داد و به دستور او قندیل بزرگی در زیر سقف و گنبد آویزان کردند. نادرشاه پیش از گرفتن شیراز و غلبه بر افغان ها، پیمان بسته بود که اگر در جنگ پیروز شود، بهسازی شایسته ای بر این بقعه انجام دهد. بنابراین پس از پیروزی بر افغان ها و تسلط شیراز، ۱۵۰۰ تومان پول آن زمان را صرف بهسازی شاه چراغ کرد و قندیل او ۷۲۰ مثقال وزن داشته که از طلای ناب و زنجیر نقره ای ساخته بوده اند. این قندیل تا سال ۱۲۳۹ (ه.ق) همچنان آویزان بود.

در زلزله سال ۱۲۳۹ (ه.ق) شیراز با خاک یکسان شد و این آرامگاه نیز به کلی مخروبه گردید، نویسنده تذکره دلگشا که خود شاهد این زلزله بوده است چنین می نویسد:

گنبد بقعه (شاه چراغ) که از غایت ارتفاع، آفتاب جهان تاب هر روز در نیم روز خود را در سایه آن کشیدی به یک دفعه چنان بر زمین خورد که زمین شکافته و در اعماق خاک فرو رفت… و آن عمارات عالی … تو گویی همیشه ویران بوده … .

پس از زلزله، قندیل اهدایی نادرشاه را فروختند و صرف بازسازی آرامگاه کردند.

در سال ۱۲۴۳ (ه.ق) به دستور فتحعلی شاه قاجار، حسینعلی میرزا فرمانفرما، پی گیر شد تا کف بقعه را یک متر از سطح زمین بلندتر بسازد. این کار صورت گرفت و به جای استفاده از سنگ و ساروج، آن را از سنگ و آجر و گچ بنا کردند و در آخر ضریحی نقره ای بر مزار مطهر نصب کردند. در سال ۱۲۶۹ (ه.ق) بر اثر زلزله، گنبد آرامگاه شکست و فرو ریخت. در همان سال محمدناصر ظهیرالدوله آن را نوسازی کرد.

در سال ۱۲۸۹ (ه.ق) مسعود میرزا ظل السلطان دری نقره ای بر ورودی حرم نصب کرد و در سال ۱۲۹۲ (ه.ق) شاهزاده ظل السلطان، ساعت زنگ دار بزرگی بر برج جنوبی بقعه نصب کرد.

در سال ۱۳۰۶ (ه.ق) آینه کاری مفصلی بر دیوارهای داخل حرم انجام گرفت.

در سال ۱۳۳۶ خورشیدی، آخرین گنبد قدیمی آرامگاه برچیده شد و اولین گنبد با بتون آرمه ای توسط انجمن آثار ملی و اداره باستان شناسی فارس ساخته شد.

در سال ۱۳۶۰ خورشیدی با حکمی از سوی حضرت امام خمینی (ره) سید محمد مهدی دستغیب به تولیت آستان مقدس احمدی و محمدی منصوب شدند.

از نخستین سال های پس از انقلاب اسلامی، تاکنون کارهای زیر انجام گرفته است:

- توسعه مجموعه فرهنگی مذهبی حرم در زمینی به مساحت ۱۰۰ هزار متر مربع.

- ایجاد ۱۶۲ حجره در دور تا دور حیاط در دو طبقه که پیشانی و تاق نمای این حجره ها تماماً کاشی کاری شده است.

- نصب سنگ مرمر در کف حرم مطهر و دیوارهای اطراف.

- سنگ فرش کردن حیاط وسیع آرامگاه.

- ساخت سر در جنوبی که اسکلت این در، بتون آرمه است و قسمتی از وصیت نامه امام بر روی کاشی معرق به خط نستعلیق

زینت بخش فضای درونی آن است. دو لنگه در وروردی آن از چوب ساج تهیه شده و به وسیله ورق و قبه های هشت پر برنزی آراسته شده است.

- در غرب حرم، سالنی زیبا ساخته شده که کف آن و دیوارهای اطراف تا ارتفاع ۱٫۵ متر سنگ مرمر شده و اسامی الهی با خط زیبا و به رنگ طلایی بر سطح آن نوشته شده اتس. پنجره های مشبک چوبی و شیشه های رنگی در شکل مختلف، زیبایی آن را دوچندان کرده است. آینه کاری و گچ بری آن به سبک سنتی انجام گرفته است.

- ساخت گلدسته جنوبی، این گلدسته شبیه و قرینه گلدسته شمالی است. کاشی کاری آن دارای رنگ طبیعی است. اگر چه بدنه آن و نوشته هایش شبیه گلدسته شمالی است اما سطح گلدسته شمالی به نام های خداوند مزین شده و حال آن که بر بدنه این گلدسته،

نام های امامان و لقب های آنها با هنرمندی خاصی نوشته شده ا ست.

- در سقف ایوان، چوب ساج به کار رفته و اسامی الهی و ائمه اطهار با چوب نارج و افرا بر آن نوشته شده است.

- حوض بزرگی در میان حیاط با الهام از سبک مذهبی ساخته شده است. سنگ های بزرگ این حوض از جنس چینی است و از معادن نی ریز فارس تهیه شده است.

- در دور تا دور آرامگاه، خارج از محوطه، بازارهایی دوطبقه ساخته شده اند. ساختمان این بازارها اگر چه با مصالح نوین ساخته شده، اما در ساخت آن، شیوه سنتی و معماری اصیل ایرانی محفوظ مانده است.

View Full Album

منبع : دیدنی های شیراز

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

این بازار داری هشتی هشت ضلعی است که بازار را به دو بخش تقسیم کرده و به گونه ای که درسمت غرب به سرای مشیر و از سمت جنوب به اردوبازار منتقل می گردد. این هشتی که بازار مشیر را به بازار نو مشیر متصل می کند داری سقف مرتفعی است که بر فراز آن گنبد کم خیز نسبتاً بزرگی وجوددارد که این گنبد به وسیله کاربندی که به جرز دیوار متصل می شود. بر فراز گنبد کاشی کاری معقلی نیز روزنی وجود دارد که روی آن یک بار گیر چند وجهی مشاهده می شود کف هشتی نیز مانند کف سرای مشیر از قلوه سنگ پوشیده شده است. در این هشتی چهار حجره وجود دارد که به فاصله ۲ پله از سطح زمین قرار گرفته اند. بالای این حجره ها منبت کاری با آجر دیده می شود.

در ورودی چوبی بزرگتر نیز در ورودی بازار چهار سوق وجود دارد .

سر در ورودی ضلع جنوبی بازار پسی از اردوبازار، کاشی کاری شده است. قرار دارد که بر روی آن نوشته شده است بازار نو مشیر درسال یک هزار و سیصد و هفتاد و یک هجری شمسی مطابق هزار و چهارصد و سیزده هجری قمری تکمیل و افتتاح شد. موقوفه مرحوم سلطان الحاجیه و معدل الملک .

این ضلع دارای دالانی است که سنگ فرش شده است. سقف دالان نیز دارای عرق چین هایی است که در چهارگوش آن ترنج هایی آجر کاری شده است. در پیشانی سر در نیز دو لچکی از کاشی هفت رنگ وجود دارد. همچنین تصویری از خسرو و شیرین و تصویر دیگر از یوسف و زلیخا در این ضلع یافت می شود. دراین راسته ۱۰ طاق نما نیز وجود دارد . هم اینک در بخش جنوبی دیواری نصب شده و آن را به دو بخش تقسیم کرده است بر سر در راسته شمالی باز نیز کتیبه ای است که در آن نوشته شده است :  و الباقیات الصالحات خیر عند ربک ثواباً و خیر مرداً سال ۱۳۱۱ ه . ق . بازار مشیر، موقوفه حاجی معدل المک و سلطان الحاجیه .

ضلع شرقی بازار شمالی دارای ۶ حجره و ضلع غربی دارای ۵ حجره است. در میان جرزها مغازه ها، طاقچه ای کوچک و برجسته برای چراغ های پیه سوز وجود دارد. درابتدای بازار یک آبنمای کوچک هشت ضلعی دیده می شود.

پس از تعمیراتی که در این بازار صورت گرفته است، کف حجره ها و ایوان ها، سنگ فرش شده است. در این بازار انواع صنایع دستی و هنری یافت می شود. این بازار با دری به سبک قدیم، از هشتی مذکور جدا می شود.

View Full Album

منبع : دیدنی های شیراز

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

سال ساخت : قرن ۱۳ هجری قمری

سبک (دوره): اصفهانی

محل دقیق : یزد

توضیحات:

از جمله خانه لاری ها با توجه به نوع شغل و تمکن صاحب خانه از دو قسمت تشکیل می شد و هر قسمت عملکر ویژه خود را داشت. اندرونی به عنوان ماوا و مسکن محارم و بیرونی به اسکان و پذیرایی میهمانان اختصاص داشت.

معمولاً قسمت عمده بنا را اندرونی تشکیل می دهد: حیاط در مرکز و قسمت های اعیانی نشین به صورت چهار فصل در پیرامون حیاط شکل می گیرد. از قسمت شمالی به عنوان زمستانه و از قسمت جنوبی به عنوان تابستانه استفاده می شد که قسمت اخیر، شامل تالار و بادگیر است. از ضلع شرقی که شامل اتاق آیینه، مطبخ، سرداب و سایر فضاها است به عنوان پاییزه و از ضلع غربی به عنوان بهار خواب استفاده می شد.

در خانه اعیان، معمولاً برای تفنن، فضایی هنری ایجاد می کردند که تزیینات این فضا به وسیله آیینه کاری یا گچبری انجام می گرفت.درها، پنجره ها، ارسی ها و اتاقهای آئینه کاری و نقاشی شده آن یکی از نمونه های زیبا و عالی خانه های اعیانی قرن سیزدهم است. اتاق آیینه کاری این خانه، حدود۱۲۸۶ ه. ق ساخته شد.

خانه لاری ها در محله “فهادان” شهرستان یزد قرار دارد و از بناهای دوره قاجاری است. مساحت این خانه حدود هزار و هفتصد متر مربع و زیربنای آن حدود هزار و دویست متر مربع است. از این خانه فعلاً به عنوان محل اداره میراث فرهنگی استفاده می شود قسمت عمده ساختمان، دارای زیرزمین است.

تصاویر :

View Full Album

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

سال ساخت : ۱۲۸۰ هجری قمری

سبک (دوره): اصفهانی

محل دقیق : اردبیل

توضیحات:

این حمام درورودی و راهرویی ساده دارد، اما رخت کن آن که با سکوهای قدیمی، شاه نشین ها، کف سنگفرش و حوض سنگی هشت ضلعی با چهار بازوی سنگی که با یک پله کوچک به سکوی رخت کنمنتهی می شود، شکل قدیمی خود را حفظ کرده است
سقف رخت کن با نواری که با گل هایتکراری نقاشی شده، قاب گرفته شده است و این نوار از پایین به آویزها و از بالا بهعرقچین گنبد محدود می شود. رویه گنبد با عدد «بته ترمه» بزرگ به چهار قسمت تقسیمشده و بین آن ها، تصاویری از ملایک و گل و بوته های اسلیمی نقاشی شده است. اما درزیر عرقچین، کنگره ای مرکب از ۱۶ آویز به صورت گردنبندی قرار گرفته که در متن آن هاگل و بوته های اسلیمی نقاشی شده است. یک ردیف پایین تر در رویه دوازده آویز، صحنههای مجلسی نقاشی شده است. بقیه آویز و چهار فیل گوش میان آن ها سفید کاری شده وآثار نقاشی آن از بین رفته است. نقاشی های دیوار شاه نشین ها هم در نتیجه سفید کاریاز بین رفته است ولی نمونه نقاشی های شاه نشین ها را می توان در شاه نشین سمت راستدر ورودی حمام دید. این شاه نشین با یک دیوار جدید از رخت کن جدا شده و به صورتانبار خرده ریز در آمده است. در یکایک دیوارهای آن، نقاشی های قدیمی دیده می شود. داخل حمام، به صورت چهار طاقی بلند با آویزهای متعدد و یک گنبد کوچک نسبت به وسعت حمام است و ابعاد آن ۵× ۴ متر می باشد. دیوار خزینه آب گرم و در ورودی، با طاق نمایکم عمق ساخته شده است.

تصاویر :

View Full Album

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست

این بازار در زمان قاجاریه بر اثر زلزله ویران شد و در سال ۱۲۹۹ ه.ق. مرمت شد. این بازار هم اینک مرکز فروش اسباب منزل است.

این بازار شباهت فراوانی از نظر اجرایی با بازار وکیل دارد با این تفاوت که از هر ابعادی و مقیاسی، در مقیاس کوچکتری نسبت به بازار وکیل ساخته شده است. سقف این بازار همانند بازار وکیل دارای طاق تویزه است و در بالای عرقچین آن حورنورهایی دیده می شود در بالای دکانها نیز همان دریچه ها دیده می شود. تفاوت دیگر این بازار با بازار وکیل در این است که مغازه های این بازار اکثرا” یا هم سطح زمین و یا پایین تر از سطح زمین ساخته شده اند. که البته این مسئله شاید به نوع کالایی که د راین مغازه ها عرضه می شده بر می گردد. همچنین سردر ورودی مغازه ها یک قوس کجاوه ای است که با یک پاکار پهن به زمین می رسد. بازار دیگری به نام قیصریه به این بازار از سمت راست متصل می گردد که دارای ۱۲ جفت مغازه است که اکثرا” سطحی بالاتر از سطح زمین دارند و مغازه ها دارای ارتفاع نسبتا” بلندی نسبت به بازار مسگرها می باشند.

در قدیم ارتفاع مغازه ها را با توجه به جنسی که در آنجا فروخته می شده در نظر می گرفتند. به عنوان مثال مغازه های نانوایی همواره پایین تر از سطح زمین بوده اند و مغازه های عطاری بالاتر از سطح زمین.

قیصریه همانند راسته درسته و غیره به نوعی بازار اطلاق می شود که در آن اجناس ظریف ساخته و عرضه می شدند مثل طلا و جواهرات و پارچه و … قیصریه ها باید حتما” درب ورود و خروج جداگانه داشته باشند که البته در بازار ذکر شده چنین دربی مشاهده نشده است.

View Full Album

منبع : دیدنی های شیراز

مطالب مرتبط ...

• مطلبی مرتبط با این عنوان موجود نیست